“దొర అన్నాయం జరిగి పోయింది”, గట్టి గట్టి గా ఏడుస్తున్నాడు యీరయ్య “ఏమయ్యింది”, “ఏమిటి ఆ చేతుల నిండా రక్తం?”, త్వరగా చెప్పు సింగయ్య గారు “అన్నాయం జరిగి పోయింది దొర”, అన్నాయం జరిగి పోయింది”…. అన్నాడు యీరయ్య “ఏమయ్యింది, తొందరగా చెప్పి తగలడు”, “కంగారు గా ఉంది”, “ఏమయ్యింది, అసలేమయ్యింది?” అని అడిగాడు సింగయ్య గారు. “ఆ చేతిలో కొడవలేంటి, నీ ఆ అవతారమేంటి”, “చూస్తుంటే ఏదో పాడు పని చేసిన వాడిలా కనిపిస్తున్నావు”, “కొంపదీసి…
Author: Ramesh
తాతగారు అమ్మమ్మ ఇల్లు
ఓ పల్లెటూరు, చక్కటి పెంకుటిల్లు; వరండాలో మడత కుర్చీలు, ఆ పక్కన విసినకర్రలు, ఇంటి ముందు అరుగులు, వాకిట్లో పేడ కల్లాబులు మీద సుద్ద ముగ్గులు. ఇంటిలో కెడితే మధ్యలో ఖాళీ ప్రదేశం, చుట్టూరూ స్థంభాలు, ఆ ప్రదేశం మధ్య నుండి పైకి చూస్తే ఆకాశం, దాని చుట్టూరు గదులు, వీటికి దిట్టమైన టేకు తలుపులు, వాటికి గడీలు, గొళ్ళాలు, గుమ్మాలకు పసుపుపచ్చ అలంకారాలు, గోడలకు తాతముత్తాల ఫొటోలు, నిగనిగ మెరిసే పాలరాయి లాంటి జింక కొమ్ములు….
బూచోడు
చంటోడు: అమ్మా… అమ్మా… మరే … మరే … బయట బూచోడొచ్చాడమ్మ. తల్లి కీర్తన: బూచోడు లేదు, ఏమీ లేదురా కన్నయ్య, అసలూ బూచోళ్ళుండ రమ్మా, అంది ముద్దు చేస్తూ చంటోడు: నిజం అమ్మా, నీ మీద ఒట్టు , నేను చూశాను, నిజంగా కీర్తన:(నవ్వి) ఎవరినో చూసి బూచోడు అనుకున్నవేమో రా నాన్న చంటోడు: కాదు, నేను నిజంగా చూశా కీర్తన: నీకు బూచోడుంటారని అసలు ఎవరు చెప్పారమ్మ? గారాబం చేస్తూ అంది. చంటోడు:నువ్వేగా మొన్న…
కౌండిన్య కలం
కలం కౌండిన్యది కదులుతూనే ఉంది, ఈ కలం కమనీయతను పెంచుతూ, కావేరి కథ కనుచూపుమేరకు తెస్తోంది, కాన కాళ్ళ మీద కాళ్ళేసుకు కూర్చోమని ఓ చిన్న విన్నపం. కొత్త కథనం కోసం కంగారు పడకుండా, కోకొల్లలుగ ‘క’ అనే పాత్రల మీద వ్రాయలని, ఆ కథలు కౌముది ని కొంటెదాన్ని చేసి, ఆ కౌశల లో కలుపుగోలుదనాన్ని చూపి, కంచంలో వేసిన కలగాపులగంలా కలిసి, కః పూర్వః అనే లాగా ఉండాలని కోలుకుంటున్నాను. కధలు కాకరకాయలతో కితకితలు…
అయ్యా, రామయ్య
అనుజుడు లక్ష్మణుడుని తోడ వశిష్ఠుడను ఆశ్రయించి అస్త్ర శస్త్ర విద్యలు నేర్చితి వయ్యా తాటకి చెవులు కోసి అరణ్య రక్షణ చేసి ఋషుల యజ్ఞం కాపాడితి వయ్యా ధనస్సు విరిచి ధీరునని చాటి జానకిని పరిణయము గావించితి వయ్యా మందర కైకేయి ఈర్ష్యకు బలి అయ్యి సీతా లక్షణ సహిత అరణ్యము పాలైతి వయ్యా రాజ్యము వదిలి వనవాసం పాలై దశరథునకు బహు వేదన గొల్పితి వయ్యా నీ పాదరక్షలు తోడ రాజ్యము ఏలగోలిన తమ్ముడు భరతుని…
కృష్ణా నీ లీలలు
దేవకీ వసుదేవ సుతుడవు, యదుకులోత్తముడవు బలరామానుజుడవు దుష్టకంసుని సంహరించిన వాడవు. యశోద కుమార నందనుడవు, అల్లరి వాడవు సర్వజగత్తుని జూపినవాడవు, వెన్న దొంగవు. మునిజన పరి పాలుడవు, మురళీలోలుడవు గోవర్థన గిరి నెత్తిన గోకుల బాలుడవు. శిక్షణ పురిగొలిపిన పురజన, రక్షకుడవు తాండవ మాడిన, ఆదిశేషుడవు. పార్థునకు తోడుగ రథసారధై, నిలిచినవాడవు గీతాసార మనే అమృతం కురిపించిన వాడవు. రమణీయ గోపికలకు ఎదలలో, రాసలీల చూపినవాడవు చీరలను దోచి వారికి , కర్తవ్యబోధచేసినవాడవు కృష్ణయ్యా నీ లీలలు…
శంభో శంకర
దేవ మహేశ్వర లోక పరాత్పర “శివ” మనే నక్షరద్వయేసా నీల గళాపతి శీతల కౌముది గణ షణ్ముఖ పిత గిరీసా నిత్య తపోనిధి నీల లోహిత సకల లోక పరి పాలేసా హర గంగాధర చంద్రభూషణ జటాజట ధార లోకేసా శంఖ దుందుభి వృషభ వాహన త్రశూల ధారి ఢమరు కేసా పాప హరేష పరమ పవిత్ర చరణ సరోజరజ జగదీశా కమనీయ లోచన హిమవాస కరుణా గత విశ్వాంబరీస కబాల పసుపతి విభూదితనయ స్మశాన విహారి…
శబ్ధరసాలు
శబ్ధరసాలు ఎన్నో; కొన్ని కమనీయమైనవి, కొన్ని స్రావ్యమైనవి, కొన్ని సామాన్యమానవి, కొన్ని అసాధారణమైనవి, కొన్ని చిర్రెత్తించేవి, కొన్ని భయంకరమైనవి, కొన్ని మాధుర్యమైనవి, కొన్ని ఒళ్ళు పులకరించేవి, కొన్ని కనబడనివి, కొన్నేమో మనసుకు తప్ప వేటికీ వినబడనివి. అవీ; ప్రణవ నాదాలు, ఢమరుక శబ్ధాలు, శంఖా రావాలు, భేరికా నినాదాలు, కంచూ మ్రోగడాలు, గంటల గణగణలు, గజ్జెల ఘల్లులు, వీణ మీటడాలు, వేణు గానములు, తబల వాయించడాలు, డప్పుల చప్పుళ్ళు, మృదంగ మాధుర్యాలు, నాద స్వరాలు, తంబూర తట్టడాలు,…
తోడు నీడై రక్షణగా
సొంతైనా పరాయైన తన సోదరుల బాగోగులు, సుఖసంపదలు కోరుకునే తమ సోదరీ మణుల, రక్షణ కర్తవ్య దీక్షతో, ఈరోజు; అన్నకు చెల్లి, తమ్ముడికి అక్క, రక్షకట్టి, ఆత్మీయత అనుభందాలను, మమత అనురాగాలను, ఆనందిస్తూ , దుఃఖం సంతోషాల్ని, కోపం తాపాల్ని, ద్వేషం ప్రేమల్నీ, అలగడం మాన్పించడాల్ని, పంచుకుంటూ, అలమరికలు లేని అల్లిన రాఖీ దారంలా, ప్రేమ, సౌభాగ్యాలను కలిపి నుదిటిమీద పెట్టిన ఎర్రటి తిలంకంలా, కాంతి తో వెలగమని దీవించి ఇచ్చే హరతి లోని అగ్ని దేవతలా,…
తెలుగు నాటిక పచ్చడి బండ బతుకులు
పాత్రధారులు సుబ్బమ్మ – పని మనిషి వెంకాయమ్మ – చాకలి సావిత్రి – యజమానురాలు నాగమ్మ – సుబ్బమ్మ కూతురు సదాశివరావు – యజమాని సుబ్బయ్య – సుబ్బమ్మ మొగుడు (ఈ కింద సన్నివేశాలకు పెరడు లో అంట్లు తోమే చోటు, బట్టి ఉతికే చోటు, ఓ రోకలి తో ఉన్న రోలు ఎరెంజ్ చేయాలి) మొదటి సన్నివేశం: సుబ్బమ్మ, వెంకాయమ్మ సుబ్బమ్మ: ఏందో, పచ్చడంట, నూరాలంట ఈవ కి ఇప్పుడు, బో చెప్పుద్ది, కనికరం లేదు….